امتناع تسلسل (2)
32 بازدید
محل نشر: کلام اسلامی » بهار 1378 - شماره 29 »(15 صفحه - از 121 تا 135)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
برای بطلان تسلسل، ادلّه‏ی متعددی اقامه شده است؛ قبل از بیان ادلّه لازم است اوّل مبادی آنها را ذکر کنیم که هر کدام از براهین مبتنی بر یکی از آن مبادی است و آنها عبارتند از: 1. هر صفت عرضی باید به ذاتی منتهی شود. 2. مساوی بودن زاید و ناقص، محال است. مرحوم شعرانی بعد از ذکر این دو اصل، در توضیح آنها می‏فرماید: اولی مانند: اگر چراغهای متناهی یا غیر متناهی داشته باشیم و همه خاموش باشند و بخواهیم هر یک از آنها را به وسیله دیگری روشن کنیم ممکن نیست مگر این که کبریت یا چیزی مانند آن به دست آوریم که از خود او روشنی بیرون می‏آید تا به وسیله آن یکی از چراغها را روشن کنیم آنگاه چراغهای دیگر را از چراغ اول روشن کنیم و گرنه همیشه خاموش خواهند ماند. دومی: آن که دو سلسله غیر متناهی را که با هم مقایسه کنیم در معنی و حکم مساویند به این که در مقابل هر واحدی از یک سلسله واحدی از سلسله دیگر موجود است مثلاً: دو صف فرض کنیم، صفی از مردان غیر متناهی و صفی از طلای غیر متناهی؛ اگر بخواهیم به هر مردی طلایی بدهیم هست، امّا اگر از همان طلا، یکی را برداریم و بار دیگر به همان مردان هر یکی طلایی بدهیم باید یکی کم آید و نیز باید کم
آدرس اینترنتی